طرح مساله: تحقیق حاضر با تاکید بر متغیر محل سکونت، به مطالعه امنیت اجتماعی خانواده می پردازد و میزان برخورداری خانواده ها در شرایط فعلی از امنیت اجتماعی را مورد بررسی قرار می دهد. امنیت جانی، امنیت مالی، امنیت شغلی، امنیت عاطفی و امنیت اخلاقی به عنوان ابعادی از امنیت اجتماعی خانواده برآورد گردیده و تفاوت این ابعاد به لحاظ منطقه سکونت مورد مقایسه قرار گرفته است.روش: این تحقیق از نوع پیمایشی است که طی آن با 420 خانواده ساکن در منطقه شمال و جنوب تهران مصاحبه شده است. برای تحلیل داده ها از آزمون t استفاده شده است.یافته ها: یافته ها نشان می دهد که محل سکونت بر امنیت اجتماعی خانواده اثرات موثر و معنی داری دارد. همچنین سطح برخورداری خانواده از امنیت جانی، مالی، شغلی، عاطفی و اخلاقی به نوبه خود تاثیر زیادی بر امنیت اجتماعی به عنوان شاخص ترکیبی از سطوح گوناگون امنیت در اجتماع را نشان می دهد.نتایج: امنیت اجتماعی خصلتی تفاضلی، شبکه ای، جمعی و ترکیبی دارد و متناسب با محل سکونت خانوارها، این ویژگی های دستخوش تغییر می شوند.

مقدمه: ایمنی منازل در حفظ سلامت جامعه به خصوص گروه های آسیب پذیر شامل کودکان و سالمندان نقش موثری دارد. این بررسی با هدف تعیین نقش منطقه مسکونی در میزان ایمنی منزل انجام شده است.روش کار: این بررسی مقطعی به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی بر روی 459 منزل در منطقه مرکزی و حاشیه شهر مشهد بر اساس چک لیست ایمنی منازل در طرح کشوری پیشگیری از سوانح خانگی انجام شد. این پرسشنامه پنج قسمت آشپزخانه، اتاق، حمام، بالکن و بام، و راه پله داشت که هر کدام پس از مشاهده امتیازدهی شد. در پایان امتیاز کلی منزل و بخش های پنج گانه آن محاسبه و دسته بندی شد. همچنین عوامل دموگرافیک مربوط به سرپرست خانوار در دو منطقه شامل جنس، وضعیت تاهل و شغل، تعداد افراد خانوار و سطح تحصیلات ثبت گردید.یافته ها: ایمنی منازل دو گروه در بخش های محوطه اتاق ها، حمام و سرویس های بهداشتی داخل منزل، محوطه خارجی منزل شامل بالکن، حیاط، پشت بام و پارکینگ (p<0.001) تفاوت چشمگیر داشتند. همچنین در بین عوامل دموگرافیک نقش جنس و میزان تحصیلات سرپرست خانوار در ایمنی منزل قابل توجه بود، به طوری که در زنان و افراد با تحصیلات کمتر از دیپلم میزان ایمنی منزل در هر دو منطقه کاهش می یافت و میزان این کاهش در منطقه حاشیه شهر بیشتر بود.نتیجه گیری: ایمنی منازل در مناطق مختلف شهر بیشتر متاثر از منطقه است. لذا نظارت بر ساخت و سازهای حاشیه شهر به خصوص در تعمیرات و تغییرات داخل ساختمان ها الزامی است. تقویت بنیادهای حمایتی زنان سرپرست خانوار و افزایش سطح اطلاعات عمومی جامعه می تواند در ارتقا ایمنی منازل نقش موثری داشته باشد.

امروزه با توجه به رشد سریع جمعیت جهان و تمرکز آن در شهرها، دسترسی ساکنان نواحی شهری به مسکن مناسب و با کیفیت، مؤلفه اساسی تأثیرگذار بر چشم انداز بلندمدت جوامع انسانی می باشد. در عین حال با توجه به اثرات گسترده مسکن بر محیط های شهری و بر حیات اقتصادی، اجتماعی و کالبدی شهر و شهروندان شناخت عوامل تأثیرگذار بر انتخاب محل سکونت و مسکن مهم می باشد؛ بنابراین هدف از پژوهش حاضر شناخت عوامل مؤثر در انتخاب محل سکونت با تأکید بر ویژگی-های مسکن بوده است. نوع تحقیق کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی بوده است؛ و روش گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای و میدانی (پرسشنامه) می باشد. جامعه آماری تحقیق، 384 خانوار از شهروندان ساکن در کلان شهر تبریز بوده است. سپس از آزمون های (آمار توصیفی و استنباطی)استفاده شده و در نهایت با تحلیل تشخیصی و با استفاده از نرم افزار 22SPSS و GIS اقدام به تحلیل روابط بین متغیرها خواهد شد. نتایج پژوهش نشان داد که شاخص های جمعیت شناختی و سبک زندگی بر انتخاب محل سکونت و مسکن تأثیر می گذارد و وقتی ویژگی های جمعیت شناختی با سبک زندگی ترکیب و با هم مورد بررسی قرار می گیرد انتخاب محل سکونت توسط خانوارهای ساکن بر اساس تفاوت های فردی و نوع سبک زندگی پر اهمیت می شود. همچنین بر اساس نتایج پژوهش، انتخاب محل سکونت رابطه معناداری با نزدیکی به مراکز تجاری، مراکز مراقبت از فرزندان، مراکز فرهنگی، دسترسی به محل عبور پیاده، پارکینگ و دوربین هشدار در منزل دارد.

محل سکونت عادی در مقررات اتحادیه اروپا یک عامل ارتباط مهم در تعارض دادگاه ها و تعارض قوانین به ویژه در مسائل احوال شخصیه است. آیین نامه های اتحادیه اروپا که به طور مستقیم و بدون نیاز به تصویب مراجع داخلی کشورها لازم الاجرا است، به طور مکرر از این عامل ارتباط بهره برده و آن را جایگزین عوامل ارتباط سنتی ازجمله اقامتگاه در کشورهای کامن لا و تابعیت در کشورهای رومی ژرمنی قرار داده است. پذیرش عامل عینی سکونت به جای اقامتگاه، قابلیت پیش بینی در روابط بین المللی را افزایش می دهد. درعین حال با تمرکز بر رابطه نزدیک میان اشخاص و قانون قابل اعمال موجب ایجاد انعطاف در قواعد حل تعارض می شود و برخلاف تابعیت از اعمال مطلق قانون یک کشور معین جلوگیری می نماید. به علاوه دادگاه با اعمال ضابطه محل سکونت عادی غالبا به اعمال قواعد مادی قانون مقر دادگاه هدایت می شود و از مشکلات استناد و اثبات قانون خارجی رهایی می یابد.

زمینه و هدف: سندرم متابولیک نوعی اختلال است که عموما با چاقی شکمی، پرفشاری خون، دیس لیپیدمی و تست تحمل گلوکز غیر طبیعی همراه است. این سندرم می تواند نشانه پیش آگهی بیماریهای کشنده ای همچون بیماریهای قلبی و عروقی و دیابت تلقی گردد. مطالعه حاضر بخشی از مطالعه قلب سالم اصفهان است و جهت تعیین شیوع بیماری مذکور در یک جامعه ایرانی انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی، بیماران مبتلا به سندرم متابولیک مطابق شاخص مطالعه ATP III انتخاب شدند و معیار ابتلا، وجود حداقل سه مورد از پنج عامل زیر محسوب شد:1- چاقی شکمی (³102 cm محیط شکم مردان و ³ 88 cm محیط شکم زنان)، 2- تری گلیسرید ³150mg/dL، 3- £40mg/dL HDL، 4- فشارخون ³130.85 mmHg، 5- سابقه ابتلا به دیابت و مصرف داروهای کاهنده قند و یا قند خون ناشتا ³110 mg/dL. داده های فوق از پرونده نمونه های قلب سالم اصفهان جمع آوری شد و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS، فراوانی عوامل سندرم متابولیک بر حسب سن، جنس و محل سکونت تعیین گردید. یافته ها: شیوع کلی سندرم متابولیک در جامعه شهری %25.4 و در جامعه روستایی %21.7 بود؛ همچنین شیوع این سندرم در زنان شهرستانهای اصفهان و مرکزی بالاتر از مردان و حداکثر فراوانی آن در افراد بالای 60 سال ساکن روستاهای شهرستان اصفهان (%68.9) مشاهده شد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که %21.9 از جمعیت مورد مطالعه، مبتلا به سندرم متابولیک هستند که احتمال ابتلا در بین زنان میانسال به علت شیوه زندگی با فعالیت فیزیکی کم افزایش می یابد؛ بنابراین پیشگیری اولیه نه تنها عوامل خطر بیولوژیک بلکه شرایط زندگی فردی اجتماعی را نیز بایستی در برگیرد؛ در این خصوص سازماندهی بنیادی جهت تعیین و شناسایی بیماران مبتلا و همچنین پیگیری مداوم و آموزش آنان پیشنهاد می شود.

در این پژوهش مدل مرحله ای انتخاب مقصد - فعالیت در سفرهای هیچ سرخانه با توجه به ویژگی های رفتار واقعی سفر تهیه شده است. از ساختار مدل لوجیت آشیانه ای که در آشیانه پایین آن انتخاب مقصد و در آشیانه بالا انتخاب فعالیت انجام می شود. استفاده شده است. انتقال اطلاعات از آشیانه پایین به آشیانه بالا و توسط شاخص های دسترسی مقصد صورت می گیرد. مدل های انتخاب مقصد برای فعالیت های خرید، تفریح و کار شخصی، و مدل های انتخاب فعالیت برای سفرهای با هدف فعالیت های بالا به علاوه سفر بازگشت موقت و دائم به خانه تهیه شده اند. در ساختار مدل ها علاوه بر متغیرهای سنتی متداول، از ویژگی های موثر در انتخاب مقصد و فعالیت - نظیر محل سکونت، ساعت شروع سفر و تاریخچه شرکت در فعالیت های روزانه - استفاده شده است. نتایج بررسی بر روی یک نمونه آماری از شهر مشهد حاکی از آن است که محل خانه نقش بسیار تعیین کننده در انتخاب مقصد سفرهای هیچ سرخانه دارد. همچنین، ساعت روز در مدل های انتخاب مقصد و فعالیت نیز دارای اهمیت است. وابستگی زمانی رفتار سفر که مدل های سنتی قادر به بازسازی آن نیستند. به خوبی توسط مدل ها نشان داده شده است. به علاوه، سابقه شرکت در فعالیت های روزانه و تاریخچه سفر در تصمیم گیری آینده انتخاب فعالیت موثر است.

محل سکونت عادی به عنوان جایگزین اقامتگاه و تابعیت به یک عامل ارتباط متداول در سیستم های حل تعارض تبدیل شده است. هدف این مقاله بررسی منافع احتمالی و خطرات جایگزینی مفهوم اقامتگاه با محل سکونت عادی است. مفهوم محل سکونت عادی از طریق کنوانسیون های بین المللی که محصول کنفرانس بین الملل خصوصی لاهه است، وارد حقوق ایالات متحده شده است. یکی از دلایل پذیرش این مفهوم جدید در کامن لا و به ویژه ایالات متحده اجتناب از قواعد انعطاف ناپذیر و اختیاری است که پیرامون مفهوم اقامتگاه وجود دارد. اقامتگاه ناظر به قصد زندگی در یک محل برای آینده است، اما سکونت عادی ناظر به وضعیت عینی و فعلی است و عنصر ذهنی قصد در آن ضعیف تر است. سکونت عادی بر رابطه عینی و واقعی میان یک شخص و یک کشور مبتنی است. با وجود این به دلیل فقدان یک تعریف جهان شمول از محل سکونت عادی همواره این نگرانی وجود دارد که دادگاه های داخلی با تحریف مفهوم محل سکونت عادی، معنای سنتی اقامتگاه را در لوای عبارت جدید اعمال نمایند.